Aplikacja elektrod, montaże, hiperwentylacja i fotostymulacja - co się dzieje krok po kroku podczas elektroencefalografii
Pacjent powinien mieć umyte i suche włosy (bez odżywek, żeli, past). Zabrania się spożywania kofeiny (kawa, herbata, cola) na 24 godziny przed badaniem. Jeśli zlecono EEG po deprywacji snu - pacjent nie śpi całą noc. Leki przeciwpadaczkowe NIE są odstawiane przed standardowym EEG.
Elektroradiolog mierzy obwód głowy i wyznacza punkty referencyjne (nasion, inion, tragus). System 10-20 dzieli odległości między punktami na 10% lub 20% - stąd nazwa. 19 elektrod standardowych + 2 referencyjne uszne (A1, A2). Elektrody przyklejane pastą przewodzącą lub czepkiem z żelem. Impedancja każdej elektrody musi być <5 kΩ.
Pacjent leży spokojnie, oczy zamknięte i otwarte (na polecenie). Rejestrujemy rytm podstawowy - prawidłowy: alfa 8-13 Hz w odprowadzeniach potylicznych, reaktywność (blokowanie alfa przy otwieraniu oczu). Czas: 10-15 minut. Ocena artefaktów: mruganie, ruchy oczu (ocular artefacts), ruchy mięśni (muscle artefacts).
Pacjent oddycha głęboko i szybko przez 3 minuty (20-30 oddechów/min). HV powoduje hipokapnię → zwężenie naczyń mózgowych → alkaloza → prowadzi do spowolnienia rytmu EEG. Jest silnym prowokatorem wyładowań padaczkowych, szczególnie absencji (petit mal). Przeciwwskazana: udar, ciężka niewydolność serca, ciąża, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa.
Stroboskop (lampa błyskowa) w odległości 30 cm od pacjenta. Seria błysków o częstościach 1-60 Hz - każda sekwencja 10 sekund z przerwami. Oceniamy odpowiedź fotoparoksysmalną (PPR/PR) - wyładowania padaczkowe synchroniczne z błyskami. Szczególnie w padaczkach fotogennych (JME). Oczy zamknięte i otwarte podczas fotostymulacji.
Wiele pracowni prowadzi EEG do momentu zaśnięcia pacjenta lub wydłuża badanie. Sen jest silnym prowokatorem - podczas snu NREM aktywuje się aktywność iglic w padaczkach ogniskowych (szczególnie NFLE), podczas snu REM jest tłumiona. Badanie po deprywacji snu znacznie zwiększa szansę na zaśnięcie podczas EEG.
Fp - czołowo-biegunowe (frontopolar), F - czołowe, C - centralne, P - ciemieniowe, O - potyliczne, T - skroniowe. Liczby parzyste - prawa strona, nieparzyste - lewa, z (zero) - linia środkowa.
Referencyjny: każda elektroda mierzona względem wspólnej referencji (ucho, Cz).
Dwubiegunowy: elektrody połączone w łańcuch - podłużny (anterior-posterior) lub poprzeczny. Lokalizuje ognisko przez "odwrócenie fazy".
Laplaciana/wspólna średnia: zaawansowane montaże do lokalizacji źródła.
Prędkość zapisu: 30 mm/s (standard). Czułość: 7 µV/mm (standard). Filtry: LP 70 Hz, HP 0,5 Hz. Notch 50 Hz (artefakt sieciowy). Impedancja elektrod: <5 kΩ (najlepiej <2 kΩ). Częstość próbkowania: min. 256 Hz (zwykle 512 lub 1024 Hz).