⚡ CMT i ALS — Diagnostyka EMG

Choroba Charcot-Marie-Tooth i stwardnienie zanikowe boczne — pełne przypadki, kryteria Awaji, różnicowanie

Seria: EMG Kończyn Górnych • Artykuł 10/12

📋 Seria: EMG Kończyn Górnych (12 artykułów)
Art. 1–4: Metodologia i nerwyArt. 5–8: CTS, neuropatie, radikulopatie, PNPArt. 9: TOS i GBS
Art. 10: CMT i ALS ← jesteś tutajArt. 11: Poradnik dla pacjentaArt. 12: Karta pracy elektroradiologa

CZĘŚĆ I — Choroba Charcot-Marie-Tooth (CMT / HMSN)

1. CMT — klasyfikacja i wzorce EMG

Typy CMT i ich elektrofizjologia

TypGen / MutacjaWzorzec EMGMCV
CMT1 (HMSN-I)PMP22 duplikacja (CMT1A — 70%)Demielinizacja równomierna, symetryczna≤38 m/s, często 20–30 m/s
CMT2 (HMSN-II)MFN2, MPZ, inneAksonal — CMAP/SNAP ↓, MCV prawidłowe lub min. obniżone≥38 m/s (norma lub gran.)
CMT3 (Dejerine-Sottas)PMP22 punkt., MPZCiężka demielinizacja od wczesnego dzieciństwa<10 m/s
CMTX1GJB1 (connexin 32)Mieszana; mężczyźni ciężej; kobiety subklinicznie25–40 m/s
HNPPPMP22 delecjaDemielinizacja ogniskowa w miejscach ucisku; bloki przew.Zmienna — głównie ogniska
KLUCZOWA RÓŻNICA: CMT1 vs CIDP — symetria MCV CMT1 (PMP22 duplikacja): N. pośrodkowy MCV: 28 m/s ├── RÓWNOMIERNIE N. łokciowy MCV: 27 m/s │ obniżone N. promieniowy MCV: 26 m/s ├── we wszystkich N. strzałkowy MCV: 24 m/s │ nerwach └── SYMETRIA L=P CIDP: N. pośrodkowy P MCV: 22 m/s ├── NIEjednolicie N. pośrodkowy L MCV: 31 m/s │ obniżone N. łokciowy P MCV: 45 m/s ├── Asymetria! N. promieniowy P MCV: 18 m/s └── Temporal dispersion obecne WNIOSEK: CMT1: wszystkie nerwy RÓWNOMIERNIE ≤38 m/s, symetrycznie CIDP: różne nerwy RÓŻNIE, asymetrycznie, temporal dispersion

2. Przypadek 1 — CMT1A: rodzinna neuropatia demielinizacyjna

👤 Przypadek 1: Kobieta, 24 lata — „chodzi dziwnie od dzieciństwa", ojciec podobny

Wywiad: Od wczesnego dzieciństwa deformacja stóp (pes cavus — stopa wydrążona), chód stepujący. Teraz dołączyło drętwienie rąk i osłabienie chwytania. Ojciec i brat mają podobne dolegliwości — nie diagnozowani. Brak ekspozycji toksycznej, brak cukrzycy.

Badanie kliniczne: Pes cavus obustronie. Zaniki dystalnych mięśni kończyn — „noga bociana". Arefleksja generalna. Czucie wibracji wyraźnie zaburzone na obu rękach i stopach. Pogrubione nerwy łokciowe wyczuwalne palpacyjnie.

Wyniki ENG — CMT1A

Nerw / ParametrPrawaLewaNormaOcena
N. pośrodkowy MCV (m/s)2627≥49ZNACZNIE ZWOLNIONA — równomiernie
N. pośrodkowy DML (ms)8,17,9≤4,4ZNACZNIE WYDŁUŻONA
N. pośrodkowy CMAP (mV)2,83,1≥4,0Obniżona (wtórna aksonopatiä)
N. łokciowy MCV (m/s)2524≥50ZNACZNIE ZWOLNIONA — symetrycznie!
N. łokciowy MCV przez łokieć (m/s)2425≥50Zwolniona — ale RÓWNOMIERNIE (nie ogniskowo!)
N. promieniowy MCV (m/s)2324≥50ZNACZNIE ZWOLNIONA — symetrycznie!
SNAP n. pośrodkowy palec IIBrakBrak≥15 µVNieobecny
SNAP n. łokciowy palec VBrakBrak≥10 µVNieobecny
Temporal dispersion CMAPBrak lub minimalneBrakBrakBRAK — inaczej niż CIDP!
Fala FBrakBrak≤31 msNieobecna
EMG igłowe APB, ADMNeurogeniczne MUP (długie, wysokie, polifazja) — bez fibrylacji lub minimalne przewlekłePrzewlekła reinerwacja — brak czynnej denerwacji
Wniosek EMG — Przypadek 1: Obraz elektrofizjologiczny zgodny z demielinizacyjną dziedziczną neuropatią czuciowo-ruchową — CMT typ 1. Charakterystyczna równomierna, symetryczna MCV ≤27 m/s we wszystkich badanych nerwach (bez asymetrii, bez temporal dispersion — odróżnia od CIDP), brak SNAP, DML znacznie wydłużone. Neurogeniczne MUP bez czynnej denerwacji = przewlekły proces bez aktywnego uszkodzenia. Wywiad rodzinny i pes cavus potwierdzają dziedziczne tło. Zalecane badanie genetyczne (PMP22 duplikacja) u pacjentki i rodziny.

CZĘŚĆ II — Stwardnienie Zanikowe Boczne (ALS / MND)

3. ALS w EMG — zasady diagnostyki

ALS — kombinacja UMN i LMN

ALS (Amyotrophic Lateral Sclerosis) to choroba neuronu ruchowego górnego (UMN — piramidowy) i dolnego (LMN — motoneurony rdzenia i pnia mózgu). EMG wykrywa uszkodzenie LMN:

Kryteria Awaji (2008) — EMG w diagnostyce ALS

Awaji criteria zastąpiły El Escorial criteria, uznając fascykulacje za równoważne z fibrylacjami i PDP w diagnostyce ALS. Wymagane zajęcie co najmniej 3 okolic ciała:

Dowody LMN w każdej okolicy: Fibrylacje/PDP LUB fascykulacje + neurogeniczne MUP w ≥2 mięśniach różnych korzeni w danej okolicy.

4. Przypadek 2 — ALS: debiut w kończynach górnych

👤 Przypadek 2: Mężczyzna, 58 lat — postępujące zaniki rąk od 8 miesięcy

Wywiad: Od 8 miesięcy postępujący zanik mięśni obu rąk, silniejszy po stronie prawej. Osłabienie chwytu — wypadanie przedmiotów. Nie ma drętwienia (!) ani bólów. Od 3 miesięcy fascykulacje widoczne w mięśniach ramion i ud. Trudności z połykaniem (dysfagia) — od 6 tygodni.

Badanie kliniczne: Zanik mm. kłębu kciuka i przestrzeni I obustronnie (P>L). Fascykulacje widoczne w deltoidach i udach. Odruch bicepsa — żywy obustronnie, odruch palcowy (+) — cechy UMN! Odruch Babińskiego (+) P. Dysartria. Maseter — wzmożone napięcie. Brak zaburzeń czucia.

Wyniki EMG — ALS, kończyny górne

BadanieWynikOcena
SNAP n. pośrodkowy palec II (µV)22 µV — NORMA obustronnieNORMA ← kluczowe! Przy silnym osłabieniu SNAP norma = myśl ALS!
SNAP n. łokciowy palec V (µV)16 µV — NORMA obustronnieNORMA
MCV n. pośrodkowy (m/s)50 m/s — NORMANORMA — MCV prawidłowe mimo zaników!
MCV n. łokciowy (m/s)52 m/s — NORMANORMA
CMAP APB n. pośrodkowy (mV)1,8 mV P / 2,4 mV LObniżona (wtórna do utraty motoneuronów)
CMAP ADM n. łokciowy (mV)2,1 mV P / 3,0 mV LObniżona
EMG: APB prawa — spoczynekFibrylacje +++, PDP ++, FASCYKULACJE ++ ← KLUCZ!DENERWACJA czynna + fascykulacje
EMG: APB prawa — skurczMUP: 22 ms, 4,8 mV, polifazja +++; rekrutacja 2 jednostki przy max. wysiłkuNeurogeniczne MUP, dramatycznie zmniejszona rekrutacja
EMG: FDI prawaFibrylacje +++, fascykulacje ++, neurogeniczne MUPCiężka denerwacja — okolica szyjna
EMG: Deltoid prawyFibrylacje ++, fascykulacje +, neurogeniczne MUPDenerwacja — okolica szyjna (C5/n. pachowy)
EMG: mm. przykręgosłupowe C5/C6Fibrylacje ++, fascykulacje +DENERWACJA — potwierdza zajęcie LMN szyjnego!
EMG: Język (mm. bulbar)Fibrylacje ++, fascykulacje +++DENERWACJA bulbar — 2. okolica!
EMG: Vastus lateralis (kończyna dolna)Fibrylacje +, fascykulacje ++, neurogeniczne MUPDENERWACJA — 3. okolica! = Awaji spełnione
SPEŁNIENIE KRYTERIÓW AWAJI — PRZYPADEK 2 Okolica 1 — BULBAR (pień mózgu): Język: Fibrylacje ++ + Fascykulacje +++ ✓ Maseter (pośrednio przez klinkę): kliniczne UMN ✓ Okolica 2 — SZYJNA (cervical): APB (C8/T1, n. pośrodkowy): Fib+++ + Fasc++ ✓ FDI (C8/T1, n. łokciowy): Fib+++ + Fasc++ ✓ Deltoid (C5, n. pachowy): Fib++ + Fasc+ ✓ ≥2 mięśnie z różnych korzeni ✓ Okolica 3 — LĘDŹWIOWO-KRZYŻOWA: Vastus lateralis: Fib+ + Fasc++ ✓ ══════════════════════════════════════════════ 3/4 okolic zajęte → KRYTERIUM AWAJI SPEŁNIONE + UMN (Babinski, wygórowane odruchy, dysfagia) → Pewne rozpoznanie ALS (definite ALS) ══════════════════════════════════════════════ KLUCZOWA ZASADA: SNAP PRAWIDŁOWE + CMAP OBNIŻONE + FASCYKULACJE ROZSIANE = myśl ALS dopóki nie udowodnisz czegoś innego!
Wniosek EMG — Przypadek 2: Obraz elektrofizjologiczny spełnia kryteria Awaji dla pewnego rozpoznania ALS (definite ALS) — zajęcie LMN w ≥3 okolicach (bulbar, szyjna, lędźwiowo-krzyżowa) z fibrylacjami, PDP i fascykulacjami w połączeniu z neurogenicznymi MUP. SNAP prawidłowe wyklucza neuropatię czuciową. Prawidłowe MCV przy obniżonych CMAP to klasyczny wzorzec utraty motoneuronów. Cechy UMN (Babinski, wygórowane odruchy, dysfagia) potwierdzają diagnozę ALS. Niezbędna konsultacja neurologa specjalizującego się w chorobach neuronu ruchowego.

5. ALS vs MMN — różnicowanie kliniczne i EMG

⚠️ Najważniejsze różnicowanie w praktyce: ALS vs MMN (neuropatia wieloogniskowa)

Oba schorzenia dają czysto ruchowe objawy bez zaburzeń czucia, zaniki mięśniowe i fascykulacje. Błędna diagnoza ALS zamiast MMN pozbawia pacjenta skutecznego leczenia (IVIG). EMG jest rozstrzygające:

CechaALSMMN
SNAPPrawidłowyPrawidłowy
MCVPrawidłowaPrawidłowa (blok bez zwolnienia)
Blok przewodzeniaBrakOBECNY (>50% spadku CMAP proks.)
FascykulacjeRozsiane, wieloogniskoweRzadkie lub brak
Zajęcie bulbar/UMNOBECNE (ALS)Brak
Fibrylacje w ≥3 okolicachOBECNEBrak (tylko w zajętym nerwie)
Anty-GM1UjemneDodatnie 50–80%
Leczenie IVIGBrak efektuSKUTECZNE!

6. Tabela syntetyczna: CMT1 vs CMT2 vs CIDP vs ALS

Cecha CMT1 CMT2 CIDP ALS
SNAP↓ lub brak↓ lub brak↓ lub brakNORMA!
MCV≤38 m/s równomiernie≥38 m/s↓ nierównomiernie, asymetrycznieNorma
Temporal dispersionBrak/min.BrakOBECNA!Brak
CMAPGranicz./↓↓ Obniżona↓ Obniżona↓ Obniżona
Fibrylacje EMGBrak/min. przewlekłeMożliweBrak lub min.+++ Rozsiane
FascykulacjeBrakRzadkieBrak+++ Typowe!
MUP neurogenicznePrzewlekłeTakBrak lub min.Tak — zaawansowane
Wywiad rodzinnyCzęsto (+)Często (+)BrakZwykle brak (5–10% rodzinny)
PrzebiegPowolny, dekadyPowolnyZmienny, reaguje na leczeniePostępujący, śmiertelny

📚 Bibliografia

  1. de Jonghe, P., Timmerman, V., Van Broeckhoven, C. (1998). "2nd workshop of the European CMT Consortium: 53rd ENMC International Workshop on Classification and Diagnostic Guidelines for Charcot-Marie-Tooth Type 2." Neuromuscular Disorders, 8(6):426–431.
  2. de Carvalho, M., et al. (2008). "Electrodiagnostic criteria for diagnosis of ALS." Clinical Neurophysiology, 119(3):497–503.
  3. Brooks, B.R., et al. (2000). "El Escorial revisited: revised criteria for the diagnosis of amyotrophic lateral sclerosis." Amyotrophic Lateral Sclerosis, 1(5):293–299.
  4. Reilly, M.M. (2007). "Sorting out the inherited neuropathies." Practical Neurology, 7(2):93–105.
  5. Katz, J.S., Wolfe, G.I., Barohn, R.J. (2001). "Multifocal motor neuropathy: the still-expanding clinical spectrum." Muscle & Nerve, 24(7):971–975.
  6. Preston, D.C., Shapiro, B.E. (2021). Electromyography and Neuromuscular Disorders (4th ed.). Elsevier.
  7. Kimura, J. (2013). Electrodiagnosis in Diseases of Nerve and Muscle (4th ed.). Oxford University Press.
🦌

Materiały edukacyjne dla dobra społecznego

Opracował: Mgr Elektroradiolog Wojciech Ziółek

CEO Jelenie Radiologiczne®

📚 Cel edukacyjny: Materiał dydaktyczny dla elektroradiologów, techników ENG/EMG i studentów neurofizjologii klinicznej. Udostępniany nieodpłatnie dla dobra społecznego.

⚕️ Disclaimer medyczny: Artykuł ma charakter wyłącznie edukacyjny. Nie stanowi porady medycznej. Wszelkie decyzje diagnostyczne konsultuj z neurologiem lub neurofizjologiem klinicznym.

← Art. 9: TOS i GBS  |  Blog  |  Art. 11: Poradnik dla pacjenta →